Opracowanie lektury · Pozytywizm

Gloria victis – streszczenie i opracowanie

Eliza Orzeszkowa

  • Streszczenie: 3 min
  • 7 bohaterów
  • 5 motywów

Gloria victis – najważniejsze informacje

Autor
Eliza Orzeszkowa
Epoka
Pozytywizm
Rodzaj literacki
epika
Gatunek
opowiadanie
Pierwsze wydanie
1910 (w zbiorze „Gloria victis”; napisane 1907)
Liczba bohaterów
7

Gloria victis – streszczenie

Wiatr przylatuje na Polesie litewskie i w głębi lasu znajduje wielką mogiłę z małym krzyżykiem. Drzewa opowiadają mu, że leży w niej wielu bezimiennych powstańców, a największą opowieść mają o jednym z nich. Był to młody przyrodnik, nazywany „małym Tarłowskim”, który razem z przyjacielem Jagminem zostawił siostrę Anielkę i poszedł do powstańczego obozu pod dowództwem Romualda Traugutta. W walce ratuje życie wodzowi, ale w głębi duszy marzy o świecie bez wojen. Gdy do lasu nadciąga wielkie wojsko wroga, wywiązuje się bitwa. Tarłowski zostaje ranny i trafia do namiotu dla rannych, który napastnicy atakują. Ginie na ostrzach pik, zdążywszy rzucić Jagminowi swoją zakrwawioną chustę z wołaniem „Siostrze!”. Po latach do mogiły przychodzi samotna kobieta i zostawia na niej mały krzyżyk. Wiatr wznosi się nad lasem i woła „Gloria victis!”.

Więcej w aplikacji

Powtórz „Gloria victis” i sprawdź się w quizie — za darmo w aplikacji Teachty.

  • Szczegółowe streszczenie, gdy potrzebujesz więcej
  • Quiz z wyjaśnieniami — sprawdź, co pamiętasz
  • XP, seria dni nauki i odznaka Znawcy
Pobierz za darmo zGoogle Play

Gloria victis – bohaterowie

Mały Tarłowski

Dwudziestoletni przyrodnik, wątły, jasnowłosy i łagodny, o dziewczęcych błękitnych oczach. Zostaje powstańcem, choć marzy o świecie bez wojen. W boju okazuje wielką odwagę i ratuje życie wodzowi, a ginie w namiocie dla rannych.

Anielka

Młodsza siostra Tarłowskiego, podobna do niego z wyglądu. Z rozpaczą, ale odważnie żegna brata, a po latach, sądząc po aluzjach w tekście, przychodzi na jego mogiłę i zostawia mały krzyżyk.

Jagmin

Wysoki, silny dowódca jazdy, dziedzic z okolicy, o rzymskim profilu. Przyjaźni się z Tarłowskim, obiecuje Anielce opiekę nad jej bratem i kocha ją. Próbuje uratować rannych, ale zostaje oddzielony w tłumie.

Romuald Traugutt

Wódz powstańców w lesie, człowiek, który zostawił rodzinę i spokój dla sprawy narodu. Rządzi surowo i stanowczo, ale potrafi publicznie dziękować podkomendnym.

Wiatr

Postać alegoryczna: wiatr „który kocha świat” zbiera po świecie dzieje i pieśni. Pyta o mogiłę i na końcu wznosi okrzyk „Gloria victis!”.

Drzewa i kwiaty leśne

Dąb, brzoza i świerk opowiadają historię mogiły, a róża dzika i liliowe dzwonki od lat jako jedyne ją czczą. To pamięć natury o powstańcach.

Kalikst i Radowicki

Kalikst to goniec z poczty obywatelskiej, który przywozi wieść o nadciągającym wojsku. Radowicki to adiutant wodza, kolega szkolny Kalikst.

Gloria victis – motywy

Motyw miłości i przyjaźni

Przyjaźń Tarłowskiego i Jagmina oraz miłość Jagmina do Anielki pokazują, że ofiara powstańców dotyka także ich bliskich.

Motyw natury jako świadka

Narratorami są drzewa, a wiatr i kwiaty uczestniczą w opowieści. Natura pamięta i żałuje, gdy ludzie o poległych zapominają.

Motyw ofiary dla ojczyzny

Powstańcy to „dobrowolni ofiarnicy wysokich ołtarzy”, a nie niewolnicy ciągnięci siłą do walki. Tarłowski, który marzy o pokoju, oddaje życie w imię sprawy.

Motyw pamięci i bezimiennych bohaterów

Tytuł i cała opowieść przywracają pamięć o powstańcach, którzy leżą w zapomnianej mogile, oznaczonej tylko małym krzyżykiem.

Motyw wojny i jej okrucieństwa

Piękny maj w lesie zderza się z piekłem bitwy: atak na namiot z rannymi pokazuje, że przemoc nie oszczędza nawet bezbronnych.

Gloria victis – czas i miejsce akcji

Czas akcji

Wiosna, maj 1863 roku (powstanie styczniowe) w opowieści drzew; rama narracyjna: letni wieczór prawie pół wieku później.

Miejsce akcji

Polesie litewskie: las za Kanałem Królewskim (lasy horeckie), polana z mogiłą, pobliskie miasteczko; w opowieści także Dziatkowicze.

Gloria victis – plan wydarzeń

1. Wiatr przylatuje na Polesie litewskie, znajduje w lesie wielką mogiłę z małym krzyżykiem i prosi drzewa o opowieść.

2. Dąb opowiada o powstańczym obozie pod dowództwem Romualda Traugutta i o młodym przyrodniku, małym Tarłowskim.

3. Tarłowski i Jagmin żegnają się z Anielką i wyruszają do lasu; Jagmin obiecuje opiekować się jej bratem.

4. Tarłowski ratuje życie Trauguttowi i słyszy publiczne podziękowania.

5. W nocnych rozmowach Tarłowski i Jagmin marzą o przyszłości bez wojen, ale zgadzają się, że wobec gwałtu walka jest powinnością.

6. Goniec przynosi wiadomość o nadciągającym ogromnym wojsku; Tarłowski dostaje list od siostry.

7. W czasie bitwy Tarłowski zostaje ranny i trafia do namiotu dla rannych; napastnicy zabijają rannych, a Tarłowski ginie na ostrzach pik, rzucając Jagminowi chustę.

8. Po latach do mogiły przychodzi samotna kobieta (sądząc po aluzjach, Anielka) i zostawia krzyżyk; wiatr woła „Gloria victis!”.

Gloria victis – pytania i odpowiedzi

Kto opowiada Wiatrowi historię mogiły?

Drzewa leśne: dąb, brzoza i świerk. Wiatr pyta drzewa i kwiaty, a opowiadają mu przede wszystkim dąb, brzoza i świerk.

Gdzie rozgrywa się akcja opowiadania?

Na Polesiu litewskim. Wiatr przylatuje do krainy zwanej Polesiem litewskim; las leży za Kanałem Królewskim.

Czym zajmował się mały Tarłowski przed powstaniem?

Był młodym przyrodnikiem (naturalistą). Tarłowski był młodym uczonym, naturalistą, który z pasją oglądał rośliny i owady.

Kim jest Jagmin?

Dowódcą jazdy i przyjacielem Tarłowskiego. Jagmin to dziedzic z okolicy, wysoki i silny, którego wódz stawia na czele jazdy; zaprzyjaźnia się z Tarłowskim i jego siostrą.

Więcej pytań z wyjaśnieniami znajdziesz w quizie w aplikacji Teachty.