Opracowanie lektury · Renesans

Fraszki i pieśni – streszczenie i opracowanie

Jan Kochanowski

  • Streszczenie: 3 min
  • 6 bohaterów
  • 5 motywów

Fraszki i pieśni – najważniejsze informacje

Autor
Jan Kochanowski
Epoka
Renesans
Rodzaj literacki
liryka
Gatunek
fraszki i pieśni
Pierwsze wydanie
Fraszki 1584, Pieśni 1586
Liczba bohaterów
6

Fraszki i pieśni – streszczenie

Fraszki i pieśni Kochanowskiego to krótkie utwory o życiu, szczęściu i ojczyźnie. W „Na lipę” drzewo zaprasza gościa, żeby odpoczął w jego cieniu, a w „Na zdrowie” poeta mówi, że nic nie jest cenniejsze od zdrowia. W „Na dom w Czarnolesie” modli się o błogosławieństwo i spokojną starość w rodzinnym gnieździe. „Człowiek boże igrzysko” przypomina, że człowiek zbyt wysoko ceni siebie, a Bóg może się z niego śmiać. W „Do gór i lasów” poeta wspomina młodość pełną podróży i zmian, a „Do fraszek” ostrzega, że jego ukrytych myśli nie wyczerpie nawet pracowity czytelnik, bo zabłądzi jak w labiryncie, z którego nie wyprowadzi nawet nić Ariadny. W „Do gospodyniej” poeta żartobliwie skarży się na srogą gospodynię, a w „Do Hanny” mówi, że jego serce mdleje „prze cię”. Pieśń IX z ksiąg pierwszych zaprasza do wina i muzyki, ale też radzi szafować tym, co jest, roztropnie, i spokojnie przyjmować zmienność losu. Pieśń V z ksiąg wtórych, o spustoszeniu Podola, wzywa Polaków, żeby bronili ojczyzny i przeznaczyli na wojsko własne srebra; kończy ironicznym zdaniem, że Polak jest głupi „i przed szkodą, i po szkodzie”.

Więcej w aplikacji

Powtórz „Fraszki i pieśni” i sprawdź się w quizie — za darmo w aplikacji Teachty.

  • Quiz z wyjaśnieniami — sprawdź, co pamiętasz
  • XP, seria dni nauki i odznaka Znawcy
Pobierz za darmo zGoogle Play

Fraszki i pieśni – bohaterowie

Podmiot liryczny (poeta)

W fraszkach i pieśniach mówi poeta: raz jako gospodarz zapraszający gościa, raz jako człowiek wspominający młodość, raz jako obywatel apelujący do rodaków. Jest pogodny, ale i refleksyjny: chwali zdrowie i spokój, przyznaje, że życie jest zmienne, i ufa Bogu.

Gość

Adresat fraszki „Na lipę”, do którego mówi drzewo: ma usiąść w cieniu, odpocząć, posłuchać ptaków i zasnąć pod szelest liści.

Bóg

W „Na dom w Czarnolesie” poeta modli się do Boga o zdrowie, czyste sumienie i spokojną starość. W „Człowiek boże igrzysko” Bóg może śmiać się z człowieka, który zbytnio ceni samego siebie.

Fortuna

Personifikacja losu w Pieśni IX: raz podnosi, raz zrzuca człowieka. Poeta radzi przyjmować jej dary i straty ze spokojem.

Hanna

Adresatka miłosnej fraszki „Do Hanny”, w której poeta mówi, że jego serce mdleje „prze cię”.

Polacy (adresaci Pieśni V)

W Pieśni o spustoszeniu Podola poeta zwraca się do Polaków („Cny Lachu”), przypomina o stratach po tatarskim najeździe na Podole (w wierszu występują „pohaniec” i „Turczyn”) i prosi, by zrzucili się na wojsko.

Fraszki i pieśni – motywy

Motyw domu i natury

W „Na lipę” drzewo (według tradycji rosnące w Czarnolesie) daje gościowi chłód, ptaki i sen, a w „Na dom w Czarnolesie” poeta cieszy się swoim domem i prosi o spokojną starość. Spokojne życie na wsi jest dla niego ideałem.

Motyw patriotyzmu

W Pieśni V z ksiąg wtórych poeta mówi o ziemi podolskiej spustoszonej przez najazd, o ludziach uprowadzonych w niewolę i wzywa Polaków do obrony kraju. Radzi nawet przekuć srebrne talerze na pieniądze dla żołnierza, a pieśń kończy ironicznym zdaniem, że Polak jest głupi „i przed szkodą, i po szkodzie”.

Motyw pokory wobec Boga

„Człowiek boże igrzysko” przypomina, że człowiek, zaślepiony miłością samego siebie, myśli, że świat powstał dla niego. W „Na dom w Czarnolesie” poeta prosi Boga o błogosławieństwo, bo uznaje, że jego praca zależy od Bożej łaski.

Motyw przemijania i zdrowia

„Na zdrowie” mówi, że bogactwo, uroda i władza są dobre tylko wtedy, gdy człowiek jest zdrowy. „Do gór i lasów” wspomina młodość pełną zmian, a na końcu widzi „srebrne w głowie nici” (siwe włosy) i radzi: „kto co w czas uchwyci”.

Motyw zmienności losu

W Pieśni IX Fortuna raz podnosi, raz zrzuca człowieka, a nikt nie wie, co będzie jutro. Poeta zaprasza do wina i lutni, ale radzi też szafować tym, co jest, roztropnie, a gdy los się odwróci, wytrwać w cnocie i znosić zarówno szczęście, jak i nieszczęście.

Fraszki i pieśni – czas i miejsce akcji

Czas akcji

Wiek XVI (renesans): Fraszki wydano w 1584 roku, Pieśni w 1586.

Miejsce akcji

Utwory nie mają jednego miejsca akcji: to refleksje poety, zaproszenie gościa pod lipę (według tradycji w Czarnolesie), wspomnienia podróży po Europie oraz wezwanie do obrony Polski po najeździe na Podole.

Fraszki i pieśni – plan wydarzeń

1. „Na lipę”: drzewo zaprasza gościa, żeby odpoczął w jego cieniu.

2. „Na zdrowie”: poeta mówi, że zdrowie jest cenniejsze niż bogactwo, uroda i władza.

3. „Na dom w Czarnolesie”: prośba do Boga o błogosławieństwo i spokojną starość w rodzinnym domu.

4. „Człowiek boże igrzysko”: człowiek tak wysoko ceni siebie, że Bóg może się z niego śmiać.

5. „Do gór i lasów”: poeta wspomina młodość pełną podróży i zmian losu.

6. „Do fraszek”: kto zechce wyczerpać ukryte myśli poety, zabłądzi jak w labiryncie, z którego nie wyprowadzi nawet nić Ariadny.

7. „Do gospodyniej”: żartobliwa skarga poety na srogą gospodynię.

8. „Do Hanny”: poeta mówi, że jego serce mdleje „prze cię”.

9. Pieśń IX (ks. I): zaproszenie do wina i lutni, roztropne szafowanie tym, co jest, i spokojne znoszenie zmienności Fortuny.

10. Pieśń V (ks. II), „o spustoszeniu Podola”: opłakanie najazdu i wezwanie Polaków do obrony kraju i zrzucenia się na wojsko.

Fraszki i pieśni – pytania i odpowiedzi

Kto mówi w fraszce „Na lipę”?

Lipa (drzewo), które zaprasza gościa. W „Na lipę” mówi drzewo: zaprasza gościa, żeby usiadł w cieniu, obiecuje chłód i śpiew ptaków.

Co według poety jest cenniejsze od bogactwa, urody i władzy („Na zdrowie”)?

Zdrowie. Poeta mówi, że dobre mienie, perły, uroda i władza są dobre tylko wtedy, gdy człowiek jest zdrowy: „Gdzie nie masz siły, I świat niemiły”.

Czego poeta prosi Boga w „Na dom w Czarnolesie”?

Zdrowia, czystego sumienia i spokojnej starości. Poeta nie pragnie pałaców, tylko zdrowia, czystego sumienia, uczciwego pożywienia i ludzkiej życzliwości, a na starość prosi o „nieprzykrą starość” (w tekście: „nieprzykrą starością”).

Jak według fraszki „Człowiek boże igrzysko” Bóg może reagować na dumę człowieka?

Śmieje się z niego. Poeta pyta, kiedy człowiek zachował się tak mądrze, żeby Bóg nie musiał się z niego śmiać. Dlatego człowiek jest „bożym igrzyskiem”.

Więcej pytań z wyjaśnieniami znajdziesz w quizie w aplikacji Teachty.