Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią – streszczenie i opracowanie

Jest to jeden z najciekawszych polskich utworów średniowiecznych, napisany w formie dialogu. Utwór rozpoczyna się od inwokacji do Boga, w której autor prosi o pomoc w tworzeniu dzieła.

Opowiada on historię mistrza Polikarpa, który prosi Boga o możliwość spotkania ze Śmiercią. Jego życzenie zostaje spełnione – ukazuje mu się przerażająca postać. Jest to kobieta o wyglądzie rozkładającego się trupa, okryta chustą, z której oczu płyną krwawe łzy. W ręku trzyma kosę.

W rozmowie ze Śmiercią Polikarp dowiaduje się o jej pochodzeniu. Opowiada mu, że powstała w chwili, gdy pierwszy człowiek, Adam, złamał boski zakaz i zerwał owoc z drzewa poznania dobra i zła. Polikarp pyta ją, dlaczego odbiera ludziom życie. Śmierć odpowiada, że jest to jej nieuniknione zadanie – nikt nie może przed nią uciec, bez względu na majątek, zdrowie czy status społeczny. Przytacza przykłady historycznych i biblijnych postaci, które pokonała, takich jak Goliat, Annasz, Kajfasz czy Judasz. Podkreśla jednak, że jedynie Chrystus, dzięki boskiej sile, zwyciężył śmierć, zmartwychwstając.