Zdążyć przed Panem Bogiem – streszczenie i opracowanie

Fragment I

Rozmowa toczy się z Markiem Edelmanem, jednym z dowódców powstania w getcie warszawskim. Wraca on do wydarzeń z 19 kwietnia 1943 roku, dnia wybuchu powstania. Obudziły go strzały, a jednym z powstańców był chłopak, który dostarczał broń ze strony aryjskiej, ale nie mógł powrócić podczas powstania. Poprosił Edelmana, by ten odnalazł jego córkę, która ukrywała się w klasztorze w Zamościu. Powiedział mu to, na wypadek, gdyby sam nie przeżył. Edelman wyjaśnia, że powstanie rozpoczęło się 19 kwietnia, ponieważ Niemcy mieli w planach zlikwidować getto. Anielewicz, wybrany na dowódcę, załamał się, gdy usłyszał, jak Niemcy spalili chłopaka. 8 maja zginął razem ze swoją dziewczyną Mirą w bunkrze przy ulicy Miłej, gdzie doszło do masowego samobójstwa. Po jego śmierci Edelman przejął dowodzenie nad grupą 40 żołnierzy z Żydowskiej Organizacji Bojowej (ŻOB). Opowiada o numerkach, które oznaczały, kto pozostaje w getcie, oraz o tym, jak przyspieszano wywózkę Żydów do obozu zagłady w Treblince. W getcie panowało ogromne cierpienie i ból.